Mariusz Szczygieł umiejętnie wyłapuje z oceanu zdarzeń społeczno-kulturalnych perełki oddające klimat nowego systemu. Jego spostrzeżenia, pomimo że spisane na początku lat dziewięćdziesiątych XX wieku, wciąż są aktualne. Dodatkowo teksty wzbogacone są o zdjęcia Witolda Krassowskiego, pokazujące nową polską rzeczywistość.

Mariusz Szczygieł pokazał życie w Czechosłowacji od zaplecza, od podwórza, gdzie rzuca się na stos niepotrzebne kartony po lentilkach. I niepotrzebnych ludzi. Tych, którzy nie pasują do kolorowej bajki o Arabelli, tych, którzy nie zgadzają się, żeby kobieta za ladą rzucała im smakowite kąski w zamian za milczenie, tych, którzy w szpitalu na peryferiach nie chcą nakładać workowatych ochraniaczy, żeby nie zbrukać błyszczącego linoleum.

Szczygieł zwraca uwagę, że reporter powinien pisać tak, żeby nie szkodzić swoim bohaterom, choć powinni oni wiedzieć, co ich czeka i na co się narażają, przekazując swoją historię reporterowi. Jednak za przekazane przez nich informacje odpowiada reporter i to on powinien zrobić wszystko, aby np. zakamuflować bohatera, jeśli napisany reportaż mógłby mu zaszkodzić. Szczygieł ma na to sposób.

Instytut Reportażu zaprasza na czerwcowe imprezy we Wrzeniu Świata (wrzenie.doc): między innymi na spotkania z Wojciechem Tochmanem, Angeliką Kuźniak, Marcinem Mellerem i autorkami książki „Każdy zrobił, co trzeba”.

Instytut Reportażu zaprasza na majowe imprezy we Wrzeniu Świata: między innymi na spotkania z Mariuszem Szczygłem i Agatą Tuszyńską oraz na premierę najnowszej książki Hanny Krall „Biała Maria”.

W naszych czasach przestaliśmy zwracać uwagę na granice. Gdy będziemy przekraczali południowy kraniec naszego kraju, nikt nie zapyta o paszport, nie przyjdą celnicy by sprawdzić, czy przypadkiem czegoś nie przemycamy. Przy odrobinie roztargnienia można w ogóle nie zauważyć, że jest się już w innym kraju. Mariusz Szczygieł w swojej książce pokazuje jednak, że za tą granicą rozciąga się świat tak odmienny od naszego, jak to tylko możliwe.

Polska po 1989 roku miała być rajem na ziemi. Upragniona i wytęskniona wolność miała zniwelować dyskomfort szarej rzeczywistości wielu lat komunizmu. Polacy jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki byli zmuszeni nową „mentalność w jeden dzień zrobić.”

Jak zwykle, gdy stykamy się z inną, a na dodatek mocno różniącą się od naszej kulturą, wtedy nagle widzimy własną kulturę jaśniej, bardziej przejrzyźcie i zrozumiale. Widzimy siebie poprzez porównanie do innych. I nie mogę się oprzeć wrażeniu, że te opinie mają w sobie całkiem sporo racji…

Instytut Reportażu zaprasza na lutowe imprezy we Wrzeniu Świata: spotkanie z Jackiem Hugo-Baderem, debatę o współczesnych Chinach, promocję książki „Bornholm, Bornholm” oraz warsztaty Mariusza Szczygła.

Grudniową laureatką naszego stałego konkursu na recenzję miesąca została Patrycja Cieszkowska Krystosik. Wyróżniony tekst, zatytułowany „Gottland”, czyli gobelin, to recenzja książki Mariusza Szczygła, „Gottland”.