Portal Mandragon oraz Wydawnictwo Dobra Literatura zapraszają 18 września do warszawskiej kawiarni Południk Zero na spotkanie z Pawłem Skawińskim – autorem książki „Gdy nie nadejdzie jutro”. Książka ta – druga z serii „Lektury reportera” – to reporterska opowieść o współczesnych Indiach i Nepalu, w której debiutujący autor opisuje zwykłych mieszkańców tych krajów oraz pokazuje nam indyjską prowincję, a także bombajskie slumsy i domy publiczne.

Zapraszamy do przeczytania fragmentu reportażu Pawła Skawińskiego „Tajemnicze morderstwo w Shopian”, który jest częścią książki „Gdy nie nadejdzie jutro”.

Paweł Skawiński, autor książki „Gdy nie nadejdzie jutro” (która ukazała się 12 września, jako druga z naszej serii „Lektury reportera”), opowiada o tym, jak znalazł się w Indiach, dlaczego warto o nich pisać i o tym, gdzie najlepiej oglądać Bollywwod.

W epoce internetu, mody na bycie backpackerem i tanich połączeń lotniczych, opowieść Haliny Korolec – Bujakowskiej zachwyca. Wyruszyli z Litwy. Mieli siebie i motocykl BSA o rejestracji W 19-484. Odwiedzili Turcję, Syrię, Irak, Iran, Indie, Birmę i Chiny. Po drodze nocowali w namiocie lub u życzliwych ludzi. Chorowali na dżumę i malarię. Ich motor grzązł w głębokim błocie lub po prostu, jak to maszyna, psuł się. Tak, jak te 200 szprych, wymienionych w czasie podróży.

12 września ukaże się kolejna książka z serii „Lektury reportera”, zatytułowana „Gdy nie nadejdzie jutro”. Jest to reporterska opowieść o współczesnych Indiach i Nepalu, w której autor – Paweł Skawiński – opisuje zwykłych mieszkańców tych krajów oraz pokazuje nam indyjską prowincję, a także bombajskie slumsy i domy publiczne.

Można opowiadać o krajobrazach przemykających za oknem, o smaku posiłków w wagonie restauracyjnym, o często irytujących pasażerach, czytanych książkach. Tak naprawdę jednak wszystko to sprowadza się do opowieści o tym, co czuł autor, na co zwracał uwagę, co mu smakowało, a co budziło obrzydzenie, z jakimi pasażerami się zaprzyjaźnił, a jacy doprowadzali go do białej gorączki. Wreszcie, siłą rzeczy, długa podróż pociągiem kieruje uwagę człowieka do wewnątrz

Współczesny Bombaj to miasto pełne gniewu i trudu. Miasto ograniczonej przestrzeni i ściśle obowiązujących, nieprzekraczalnych zasad. Bez znajomości funkcjonowania tego gigantycznego monstrum nie sposób funkcjonować. Z drugiej strony Mumbaj to metropolia, gdzie pojęcia współodpowiedzialności i więzi rodzinnych nadal pozostają aktualne .

Autor dociera do świata kryminalnego, do świata rozpusty, do świata religii (momentami fanatycznej), do świata kinematografii indyjskiej, do świata slamsów. Wszystkie powyższe mikroświaty są ze sobą nierozerwalnie związane. Ich wspólną materią jest miasto – jego demografia, historia, rozkład etniczny i religijny, towarzyszący mu smród i zgiełk.

„Moje Indie” to bardzo osobiste spojrzenie Jarosława Kreta na ten kraj, właściwie: subkontynent. Dziennikarz trafił doń trochę przez przypadek; miał to być pobyt incydentalny tymczasem przekształcił się w częstą, by nie powiedzieć stałą obecność Kreta w Indiach

„Samsara” to wielka, azjatycka przygoda. To podróż z plecakiem w nieznane, zwykle autostopem czy na dachach lokalnych autobusów, po drogach, które czasem są, a czasem ich nie ma. To spontaniczne zwiedzanie mało znanych, często wręcz trudno dostępnych miejsc, to niezwykła ciekawość świata i jego zgłębianie, smakowanie dosłownie wszystkimi zmysłami.