O tym, że w życiu musimy kierować się tym, co według nas słuszne i właściwe, przekonuje nas pochodząca z Afganistanu Malalai, bohaterka książki Mariam Notten i Ericki Fischer „Wybrałam wolność”. Pomimo wstrząsających losów udało się jej zachować godność i żyć zgodnie z własnymi przekonaniami. Jej historia jest przykładem bohaterskiej odwagi, otwarcia się na inne kultury i dowodem na to, że wolność jest w zasięgu ręki, trzeba tylko się na nią zdecydować i obrać właściwy kierunek. Jednocześnie pokazuje, że kobiety żyjące w krajach arabskich powinny mieć prawo do decydowania o tym, jak mają żyć, co mają robić i kogo kochać.

Afganka nie może sama wychodzić z domu, zawsze powinna mieć towarzystwo, nawet gdy idzie na targ mieszczący się kilka ulic dalej. Może za to przebywać z innymi kobietami w ogrodzie i specjalnie wydzielonym miejscu, do którego mężczyźni nie mają wstępu. Tam we własnym gronie jedzą, piją herbatę, rozmawiają i bawią się z dziećmi. To ich azyl i miejsce wytchnienia od męża, teścia, szwagra – pana i władcy.

Kobiety nadal, pomimo niedawnego upadku talibów, nie mogą przebywać w miejscach publicznych same, a kiedy wychodzą – głównie na zakupy – obowiązkowo noszą burki. Burka nie ma nic do powiedzenia, jest przedmiotem wykonującym polecenia patriarchy. A kiedy odzywają się w niej ludzkie uczucia, należy ją ukarać. Albo zabić.