Warszawskie Targi Książki w tym roku odbywają się w Pałacu Kultury i Nauki w dniach 13-16 maja. Postanowiłam wziąć udział w tym wydarzeniu kulturalnym i spotkać się z tłumaczami książek biorących udział w konkursie o Nagrodę im. R. Kapuścińskiego za reportaż literacki.

„Dzieci Groznego” to książka oparta na sprawdzonym wzorcu dwóch biegunów: wszyscy piszą o linii frontu i walkach, to ja napiszę o życiu codziennym. Podejście takie ma tę zaletę, że daje możliwość opisania problemu w sposób dogłębny, kompletny, w kontekście. Ma też niemałą wadę: wymaga od autora posiadania empatii oraz umiejętności pisarskich, które umożliwią poruszenie uwagi czytelnika.

Kobiety nadal, pomimo niedawnego upadku talibów, nie mogą przebywać w miejscach publicznych same, a kiedy wychodzą – głównie na zakupy – obowiązkowo noszą burki. Burka nie ma nic do powiedzenia, jest przedmiotem wykonującym polecenia patriarchy. A kiedy odzywają się w niej ludzkie uczucia, należy ją ukarać. Albo zabić.