Jacek Hugo-Bader podejmował w swej twórczości dziesiątki tematów, jednak jego pasją pozostają sprawy Wschodu. Fascynuje go Rosja i kraje byłego Sojuza, gdzie spędził w sumie prawie 4 lata. Na rowerze pokonał całą Azję Środkową, pustynię Gobi, Chiny, Tybet, a jezioro Bajkał przepłynął kajakiem. W zimie 2007 r. samotnie odbył podróż samochodową (ruskim łazikiem) z Moskwy do Władywostoku. Dziennikarz był dwukrotnie wyróżniony nagrodą Grand Press – w roku 1999 i 2003.

Reportaże składające się na tom „W rajskiej dolinie wśród zielska” (wybór z lat 1992 – 2001), to lektura obowiązkowa dla każdego zainteresowanego sprawami naszych wschodnich sąsiadów. Jacek Hugo-Bader o Rosji wie bardzo dużo. Przede wszystkim zaś wie, gdzie w tym ogromnym kraju dzieją się rzeczy naprawdę ważne, których opisanie może pomóc zrozumieć tamtejszych ludzi i tamtejszą historię.

Jak pisze Anna Żebrowska, “Rajską doliną jest były Związek Radziecki wspominany przez bohaterów reportaży Jacka Hugo-Badera jako kraina mlekiem i miodem płynąca. Mleko było wprawdzie chudziutkie, a miód rzucano do sklepów tylko z okazji świąt państwowych. Nostalgia jednak pozostała i wyłazi wszystkimi szparami betonowych bloków na prowincji i eleganckich domów z cegły w miasteczku kosmonautów pod Moskwą”.

Reportaże pisane są językiem twardym, suchym i zimnym, jak były Związek Radziecki. Każdy z tych 17 tekstów można by rozwinąć w epickie opowieści, szczególnie reportaż z Kirgizji, który dał tytuł całemu zbiorowi, czy ostatni z tomu, zatytułowany “Zona Lube”. Dawka wiedzy o byłym ZSRR jest ogromna. Dowiadujemy się, że cena przemian była tam olbrzymia, tęsknota za przeszłością – wielka, a nadziei na przyszłość – niewiele.

Jacek Hugo-Bader opowiada historie ludzi mieszkających w kraju, gdzie przez wieki tępiono wszelki indywidualizm. Często są to ludzie wybitni – naukowcy, nobliści, uczeni – nazwiska dobrze znane całemu światu. Kałasznikow, Landau, Kapica, Tierieszkowa. Reporter odnalazł ich, spotkał się z nimi i porozmawiał. Przedstawił postacie ukształtowane przez radziecką propagandę, kompletnie tego nieświadome i nieumiejące odnaleźć się w kraju po rozpadzie imperium. Hugo-Bader opisał także spotkania ze zwykłymi ludźmi, którzy mimo głodu, choroby i biedy, przyjmują swój los z głęboką pokorą. Bez narzekań i lamentów godzą się z przeznaczeniem. Lekturę zbioru „W rajskiej dolinie wśród zielska” polecam wszystkim, którzy lubią żywy, dosadny język, bez zbędnej ornamentyki i przydługich akapitów.

____________________

Książka W rajskiej dolinie wśród zielska została opublikowana (i udostępniona do recenzji) przez Wydawnictwo Czarne.