Do raju na skróty?
16 stycznia 2012 | liczba odsłon: 59
Kategoria: Książki, Recenzje
Zastanawiałeś się kiedyś jak to jest poświęcić swoje życie dla ideologii, religii, kraju? Czy byłbyś skłonny popełnić samobójstwo zabierając przy tym kilka, czy kilkadziesiąt osób? Skąd biorą się ludzie którzy to robią? Dlaczego się na to decydują? Co dzieje się w głowach ludzi którzy decydują się zdetonować bombę przypiętą do ciała w tłumie ludzi? Na takie między innymi pytania stara się odpowiedzieć w swojej książce „Droga do raju” Anat Berko.
Anat Berko przez dwadzieścia pięć lat służyła w izraelskiej armii osiągając stopień podpułkownika. Służyła również w jednostce antyterrorystycznej. Przez wiele lat analizowała przyczyny samobójczych ataków terrorystycznych. Zbierała materiały do pracy doktorskiej analizującej zasady moralne organizatorów zamachów. Rozmawiała z wieloma niedoszłymi zamachowcami odsiadującymi wyroki (głównie wielokrotnego dożywocia) w izraelskich więzieniach. Rozmawiała również z tymi którzy organizowali zamachy, wysyłali żywe bomby do samobójczych ataków. Jako doktorantka usiłowała w sposób naukowy zbierać materiał do obrony pracy doktorskiej, z drugiej strony nie mogła być obojętna na ludzkie nieszczęście, ból i śmierć które towarzyszą zamachom. Wyrazem tej drugiej „strony medalu” stała się książka, w której zebrała historie zamachowców i swoją analizę ich pobudek.
Autorka w książce omawia sposoby organizowania zamachów. Jaką rolę w zamachu odgrywa organizator, jak rekrutuje się kandydatów na żywe bomby, jaką rolę odgrywa organizacja by zachęcić przyszłych samobójców i zarazem powstrzymać ich przed rezygnacją. Anat Berko analizuje również motywy jakimi kierują się zamachowcy. Większość to nie religijni fanatycy, czy pałający nienawiścią do Żydów ortodoksi. Często są to ludzie, którzy mszczą się za jakieś nieszczęście, kobiety które odgrywają się na rodzinie (w patriarchalnym społeczeństwie kobiety podporządkowane są woli mężczyzn, ojców, mężów, czy braci), czasem zdarzają się przypadki, że kandydaci na zamachowców zmuszani są do popełnienia zamachu wbrew swojej woli. Zdarzają się także wśród „żywych bomb” ludzie wykształceni na zachodnich uczelniach.
Wartość książki to przede wszystkim autentyczne wypowiedzi zamachowców i organizatorów zamachów, z którymi rozmawiała autorka. Ludzie ci opowiadają o przyczynach, które doprowadziły do podjęcia takich, a nie innych decyzji. Anat Berko w dość znacznym stopniu napiętnowała książkę swoim sposobem widzenia świata i omawianych wydarzeń. Czytając książkę warto pamiętać, że występuje ona „po drugiej stronie barykady”, patrzy na rozmówców, siłą rzeczy, z pozycji żołnierza, który przez wiele lat walczył z islamskimi bojownikami. Nie można również zapomnieć, że sposób w jaki odbywa się ta walka to również ból i śmierć niewinnych ofiar zamachów. Książka Anat Berko to ciekawe uzupełnienie informacji na temat konfrontacji palestyńsko-izraelskiej, poszerzenie wiedzy o konflikcie o pobudki działania samych organizatorów zamachów i zamachowców.








