Paweł Skawiński, autor książki „Gdy nie nadejdzie jutro” (która ukazała się 12 września, jako druga z naszej serii „Lektury reportera”), opowiada o tym, jak znalazł się w Indiach, dlaczego warto o nich pisać i o tym, gdzie najlepiej oglądać Bollywwod.

Hanna Krall należy do grona najchętniej czytanych dziś rodzimych autorów zarówno w skali kraju, jak i świata – pisał o niej ponad dziesięć lat temu Wiesław Kot, ale myślę, że można przytoczyć jego słowa spokojnie również w 2011 roku. „Jeśli Kapuściński był cesarzem reportażu, to Hanna Krall jest jego cesarzową” – uważa Teresa Torańska. W plebiscycie „Press” na dziesięciu Największych Polskich Dziennikarzy XX wieku była jedyną kobietą.

Szczygieł zwraca uwagę, że reporter powinien pisać tak, żeby nie szkodzić swoim bohaterom, choć powinni oni wiedzieć, co ich czeka i na co się narażają, przekazując swoją historię reporterowi. Jednak za przekazane przez nich informacje odpowiada reporter i to on powinien zrobić wszystko, aby np. zakamuflować bohatera, jeśli napisany reportaż mógłby mu zaszkodzić. Szczygieł ma na to sposób.

Obok twórczości Wojciecha Tochmana nie da się przejść obojętnie. Autor w każdym swoim reportażu odwołuje się do emocji czytelnika, prowokuje do analiz, stawiania sobie pytań i odpowiadania na nie. Jak bym postąpił? Czy to się może powtórzyć? Czy mnie może to spotkać? Twórczość Tochmana albo przyciąga i pochłania albo odrzuca czytelnika. Sam reporter ma tego świadomość i ma też teorię, dlaczego wielu ludzi nie chce go czytać.

Ewa Jasiewicz, autorka książki „Podpalić Gazę” mówi, jak żyją Palestyńczycy i co wspólnego z konfliktem na Bliskim Wschodzie ma premier Tusk.

Wywiad z Maxem Cegielskim o jego książce „Oko świata. Od Konstantynopola do Stambułu”, o przyszłych planach pisarskich, o tym, że utwór literacki to także symfonia rozpisana na poszczególne instrumenty i o kilku innych sprawach

Dido Michielsen – współautorka książki „Lisa-Xiu i Lin-Shi. Córki z Chin” – odpowiedziała mi na parę pytań dotyczących tematyki adopcji międzykulturowej, swoich córek, rodzinnej podróży do Chin i pisania książki we dwoje. Zapraszam do przeczytania wywiadu.

„O każdej drodze lubię myśleć, że jest ona drogą bez końca, że biegnie dookoła świata.” (Ryszard Kapuściński)

Postanowiłam przejść trasą, którą spacerował co rano Ryszard Kapuściński. Ja – czytelniczka jego utworów. Stąpałam po jego śladach. Patrzyłam na to, co on widział. Możliwe, że nawet spotkałam ludzi, których i on spotykał…

Film Alexa Gibneya poświęcony osobie Huntera S. Thompsona tylko w nieznacznym stopniu rozszerza wiedzę o jedynym w swoim rodzaju amerykańskim reporterze. Powinno zabronić się oglądania go tym, którzy nie przeczytali żadnej książki twórcy gonzo i czekają jedynie na pojawienie się na ekranie Johnny Deppa.

Jeśli chcecie się dowiedzieć, jak patrzył na dziennikarstwo Ryszard Kapuściński, czym według niego jest ta profesja, co to znaczy być prawdziwym dziennikarzem, to zapraszam do lektury tego artykułu.